Vel heppnuð hátíðarhöld á 1. maí á Selfossi

Hátíðarhöld 1. maí á Selfossi fóru afar vel fram í góðu veðri og var þátttaka mjög góð. Fjöldi fólks mætti til að taka þátt í kröfugöngu og njóta dagskrárinnar sem boðið var á Hótel Selfossi.

Kröfugangan lagði af stað frá Austurvegi 56 og var leidd af lögreglu, Lúðrasveit Selfoss og Hestamannafélaginu Sleipni, og skapaðist þar skemmtileg hátíðar stemning.

Að göngu lokinni tók við fjölbreytt dagskrá þar sem Jónas Yngvi Ásgrímsson stýrði af fagmennsku. Ræður dagsins voru fluttar af Sigríði Ingibjörgu Ingadóttur, framkvæmdastjóra BSRB, og Elenu R. Marquez Gunnlaugsdóttur frá Menntaskólanum á Laugarvatni.

Í ræðu sinni lagði Sigríður Ingibjörg ríka áherslu á að aðför væri að réttindum launafólks og að eitt stærsta verkefni verkalýðshreyfingarinnar nú væri að verja þau réttindi sem þegar hafa áunnist. Hún nefndi sérstaklega skerðingar á réttindum vegna atvinnuleysisbóta sem grófa aðför að launafólki og lýsti áhyggjum af fyrirhuguðu afnámi áminningarskyldu opinberra starfsmanna.

Þá fjallaði hún um efnahagslegar áskoranir, þar á meðal verðbólgu, stöðu húsnæðismála og áhrif fákeppni á markaði. Jafnframt benti hún á að síðustu ríkisstjórnir hefðu ekki tryggt að þeir sem mest hafa milli handanna, svokölluð breiðu bökin, legðu meira af mörkum.

Í ræðu Elenu R. Marquez Gunnlaugsdóttur kom skýrt fram að réttindi launafólks kæmu ekki af sjálfu sér heldur væru afrakstur baráttu sem þyrfti stöðugt að halda áfram. Hún nefndi sem dæmi mikilvægi ákvæða um vinnutíma og hvíldartíma og undirstrikaði að þau skiptu sköpum fyrir lífsgæði launafólks.

Elena fjallaði einnig um stöðu ungs fólks og þær áskoranir sem það stendur frammi fyrir, ekki síst þegar kemur að því að eignast þak yfir höfuðið. Hún lagði áherslu á að það væri ekki nægjanlegt að réttindi væru til á pappír – það þyrfti að tryggja að þeim væri fylgt í framkvæmd.

Tónlistaratriði frá Tónsmiðju Suðurlands, með þeim Rannveigu Helgu Kjartansdóttur og Erni Hreinssyni, settu skemmtilegan svip á dagskrána. Leikhópurinn Lotta vakti mikla lukku meðal yngstu gesta og fimleikadeildin sá um andlitsmálun.

Hátíðarhöldin fóru vel fram í alla staði og skapaðist góð stemning meðal gesta þar sem samvera, gleði og samstaða voru í fyrirrúmi.